Wetenschappelijke studie over ervaringen zes ISAF-landen

De militaire ervaring van zes landen in Afghanistan is voor het eerst gebundeld in een wetenschappelijk werk. Drie wetenschappers van de Nederlandse Defensie Academie leverden een bijdrage aan ‘Military Adaptation in Afghanistan’. De Nederlandse eindredacteur, commodore prof. dr. Frans Osinga, overhandigde het boek dinsdag aan minister van Defensie Jeanine Hennis-Plasschaert.

Ook vergeleken
Het boek brengt niet alleen de krijgservaringen van Canada, Denemarken, Duitsland, Groot-Brittannië, Nederland en de Verenigde Staten bijeen, maar vergelijkt ze ook met elkaar. Bovendien zijn analyses toegevoegd van de NAVO en het Afghaanse leger. Uniek is ook het hoofdstuk over de wijze waarop de Taliban zich hebben aangepast aan het optreden van de NAVO. Zo ontstaat een goed beeld van de complexe dynamiek van de wederopbouw- en antiterrorismemissie ISAF.

Documenteren en leren
“Het is van groot belang dat we de ISAF-ervaringen documenteren en er van leren. In de toekomst wordt ongetwijfeld weer een beroep gedaan op de in Afghanistan opgedane expertise. Een wetenschappelijke analyse zoals deze helpt daarbij. De Nederlandse Defensie Academie vervult met dit soort internationale studies uitstekend haar rol als belangrijk militair kennisinstituut”, zei de minister bij de overhandiging.

Rol politiek
13 analisten leverden een bijdrage aan het boek dat in juli verscheen bij Stanford University Press. Hun beschrijving geeft inzicht in de doelstellingen, het mandaat en de manier van optreden van de verschillende landen. Maar ook in de specifieke uitdagingen en de wijze waarop zij al dan niet in staat waren zich aan veranderende omstandigheden aan te passen. Zelfs de rol van de politiek is in de analyse meegenomen.

Hennis: “De complexiteit van de missie leverde regelmatig militaire en politieke verrassingen op, maar ook tegenslagen. We hebben veel geleerd en de missie heeft tot veel innovaties geleid.” Als voorbeeld noemde de bewindsvrouw de Nederlandse toepassing van de 3D-benadering (Defence, Diplomacy, Development).

Eveneens komen de discussies en veranderingen binnen de NAVO door ISAF aan de orde. Evenals het opzetten van een Afghaanse krijgsmacht, een moeizaam proces door de etnische en politieke verdeeldheid. Het boek beschrijft al die recente ervaringen tegen de achtergrond van een ontnuchterende historische analyse van eerdere interventies in Afghanistan.

Kenmerkende dynamiek
De uitgave biedt door de samenhangende aanpak en de verscheidenheid aan perspectieven inzicht in de dynamiek die deze complexe missie kenmerkt. Een missie waarvan de sporen nog lang in westerse krijgsmachten zichtbaar zullen zijn.

(ministerie van Defensie, 20 augustus 2013)

• Titel: Military Adaptation in Afghanistan
• Uitgever: Stanford University Press, USA
• Redactie: Theo Farrell, Frans Osinga en James A. Russell
• Pagina’s: 368
• ISBN: 9780804785884 (gebonden, € 98,99)
• ISBN: 9780804785891 (paperback, € 26,99)
• ISBN: 9780804786768 (E-book,  € 26,99)

(o.a. verkrijgbaar bij Amazon en Bol)

Bijdragen uit Nederland: Dr. Martijn Kitzen, Dr. Frans Osinga, Dr. Sebastiaan Rietjens (allen verbonden aan de Nederlandse Defensie Academie NLDA)

Preview met inhoudsopgave, lijst auteurs e.d. is te vinden op Google Books

Afghaanse Taliban vragen om geld voor 'heilige oorlog'

De Taliban van Afghanistan hebben woensdag een zeldzame oproep gedaan. Ze vragen islamieten wereldwijd om geld te storten voor hun opstand, die ze omschrijven als een heilige oorlog tegen heidense indringers.

Compleet met telefoonnummers en e-mailadressen is de oproep te lezen op een Taliban-website. De Taliban regeerden Afghanistan tussen 1996 en 2001. De strengislamitische beweging werd uit de macht verdreven door een Amerikaanse inval, omdat de Taliban weigerden al-Qaeda-leider Osama bin Laden uit te leveren. Momenteel strijden circa 130.000 westerse militairen er tegen de Taliban.

De Taliban ,,hebben dringend financiële hulp nodig van de moslimbroeders wereldwijd voor de militaire en niet-militaire uitgaven'', aldus de oproep.

Volgens westerse bronnen krijgen de Taliban vooral geld van islamitische netwerken in golfstaten en de opiumteelt in Afghanistan.

(ANP/Wereldomroep, 18 april 2012)

Secret Australian war efforts in Uruzgan revealed by US adviser

"The dinner is ready" ... the Taliban command for an attack on a convoy with Australian special forces.

A new book allows a rare look at setbacks in the region, writes Rory Callinan.

Australian Special Forces in Uruzgan.
Photo: DoD Australia

The Taliban radio operator was watching in the tiny Afghan village of Sar Marghab*. "The dinner is ready," he transmitted as the Australian-led convoy entered the dusty hamlet, and then the road blew up in front of their vehicles.

For hours, a battle raged against a force of about 50 Taliban until the convoy, backed by Australian special forces, had to withdraw, leaving the village to the insurgents.

Just another day in the often secret war Australians have been fighting in Uruzgan province, as detailed in a new book on Afghanistan, The Valley's Edge**, by a former US State Department adviser and scholar Dan Green


The navy reservist spent a period in 2005 and 2006 working in Uruzgan as a political adviser for a US provincial reconstruction team, some of the time alongside Australian troops whose early operations involving special forces and the 1st Reconstruction Task Force have mostly been shrouded in secrecy.

His book, which is yet to be released in Australia, gives an unfiltered account of the conflict, revealing how the province was considered of little importance to the US, and how the Taliban became a deadly fighting force and even had a top-level spy embedded at a special forces base used by the Australians.

Uruzgan was "not a priority" for the US, Green writes, and adds that one US diplomat told him that "our interests stopped at Uruzgan's borders". This, he says, "is the story of the province. The Soviets didn't consider it strategic and neither did the Taliban, at least in the 1990s".

Green, who has a master's degree in international relations and was posted back to Afghanistan in 2010, notes the province has since shown some signs of improvement but he is concerned at the current US administration's decision to pull troops out of Afghanistan by 2014 - which "didn't augur well for Afghanistan or the United States".

The book details how Yassim, a Taliban spy, infiltrated a US base which the Herald has confirmed was used by Australian special forces as a staging area. Yassim rose to head the security detail for the base, known as Cobra***, and led US Green Berets into ambushes before being exposed and jailed.

Firebase Cobra, 2009. Dutch General Mart de Kruif meets with
US Special Forces (photo: Hans de Vreij)

The Australian Defence Force last week said it had no record of any of Australian operations being compromised by the spy.

Green also reveals how the Taliban graduated from an ineffective militia to a deadly force which used foreign-trained snipers and special camouflage with devastating effect.

He describes the new provincial police chief, Matiullah Khan, whom the Australians rely on for security, as the "black prince", and says he has been suspected of involvement in political assassination and corruption but appears to be trying to change.

Last week the ADF said Mr Matiullah was one of the many influential figures with whom Australians had engaged and the ADF expected that as Uruzgan's police chief he would act in an "impartial and professional manner and [continue] to be a positive influence for security in the province".

Another chapter deals with a well-organised Taliban ambush in 2006 against an American patrol led by an Australian captain in the then little-known village of Sar Marghab - which Green appears not to realise has since become linked to one of the blackest days of Australian special forces operations. In 2009, a commando raid killed five children and led to an unsuccessful attempt to court-martial some of the troops involved.

During the ambush, Green's Humvee was narrowly missed by a Taliban mortar and he saw two Taliban shot dead as they "low-crawled" along a wall to attack.

He says the only warning was when a Taliban scout was heard to announce over their radio that "the dinner is ready". The patrol had to withdraw because the sun was setting, he said. "In an initial battle damage assessment, the Australians reported they found 28 Taliban bodies," he says.

He says the patrol, rescued by Australian and Dutch forces, was later described as pointless by some US troops involved.

The ADF yesterday said the incident was probably related to a large offensive operation just north of the provincial capital, Tarin Kowt, when a special forces task group co-ordinated and participated in a planned raid against an important Taliban leader.

"The Australian commandos and Australian CH-47 helicopters ultimately played a pivotal role in ensuring the mission did not end in complete disaster, which at one stage appeared likely," an ADF spokesperson said.

The Herald was seeking further information from the ADF. Green is on his fourth Afghan tour.

(Brisbane Times, 2 April 2012)

*Alternate spelling: Surkh Murghab, Sorkh Morghab. The village is located in the Eastern Derafshan area, North of the provincial capital Tarin Kowt/Tirin Kot.
**Full title: The Valley's Edge: A Year with the Pashtuns in the Heartland of the Taliban.
*** Firebase Cobra, re-named in 2009 into Firebase Tisley, is located in the North West Charchino (Caher Cineh/Shahid-e Hassas) district of Uruzgan.

Opinie: Is de westerse missie in Afghanistan mislukt?

Afshin Ellian
Is de westerse missie in Afghanistan mislukt? Is er nog een kans op een Afghanistan zonder Taliban? Het zijn indringende vragen die we met een zekere voorzichtigheid moeten beantwoorden.
Omdat het om miljoenen mensen gaat, die rechtstreeks afhankelijk zijn van de westerse machten. En omdat het gaat om onze veiligheid en regionale belangen.


Stammen
Afghanistan bestaat uit verschillende stammen, eigenlijk ook volkeren. Pro-Taliban-krachten zijn vooral te vinden bij de Pashtoen en hun stamgenoten in Pakistan.
De Taliban vormen niet meer een puur Afghaanse beweging. Het is op dit moment een sterke beweging in Pakistan, ook buiten de provincie Wasiristan - en tevens actief in Balochistan.
De Afghaanse Taliban worden eigenlijk in leven gehouden door Pakistaanse fundamentalisten en door krachten in de Pakistaanse staat.


Inlichtingendiensten
Wat is de stand van zaken? Onlangs is een geheim NAVO-rapport opgemaakt over Afghanistan. Daaruit blijkt dat de Taliban ervan overtuigd zijn ‘dat ze weer aan de macht komen als de buitenlandse troepen zich uit Afghanistan hebben teruggetrokken.’ 
De inlichtingendiensten zijn van mening dat de Taliban worden gesteund door de Pakistaanse geheime dienst. En ze breiden hun invloed uit naar de gebieden die inmiddels door NAVO-troepen zijn verlaten.


Scharen
Het is een verbazingwekkend rapport. Over het Afghaanse leger, dat door de NAVO-troepen is opgeleid en bewapend, schreven ze: ‘De Taliban zouden zelfs samenwerken met het Afghaanse leger en de politie, die met het oog op de toekomst in het geheim overeenkomsten zouden sluiten. Zelfs leden van de regering zouden geneigd zijn zich achter de Taliban te scharen. Ondanks hun slechte herinneringen aan het streng islamitische Taliban-bewind (1996-2001) zouden de Afghanen de Taliban nu prefereren boven de huidige regering, die zij beschouwen als corrupt, inefficiënt en te ver verwijderd van lokale en tribale leiders.’
De Taliban maken zelfs gebruik van de westerse wapens waarmee de Afghaanse soldaten zijn bewapend.


Teheran
In het uitgelekte rapport staat niets over het islamitische Iran. Maar ik heb u al bericht dat de Taliban wel steun krijgen van Teheran. Zelfs Khamenei heeft ze gevraagd om dit jaar de aanval op de Amerikaanse strijdkrachten te verhevigen.
De gevolgen daarvan hebben we gezien: talloze aanslagen in de afgelopen maanden. In Teheraanse kringen wordt gezegd dat de Amerikanen deze lente door het offensief van de Taliban naar huis zullen verlangen.


Beetje dom
President Barack Obama heeft in een vroeg stadium verklaard dat de Amerikaanse troepen zich in 2013 uit Afghanistan zullen terugtrekken. Dat was een beetje dom. Want daarna was er binnen de NAVO-landen geen enkele steun meer voor een missie in Afghanistan.
Bovendien bevestigde Obama de bewering van de Taliban dat de westerse missie in Afghanistan is mislukt.
De Amerikaanse president raakte in paniek en ontdekte plotseling dat hij Afghanistan als een strategisch militaire basis nodig heeft. Temeer nu Irak onder druk van Iran niet langer een militair verdraag wil sluiten met de Amerikanen. Dus besliste Obama om toch nog in Afghanistan te blijven.


Rampzalige figuur
De westerse wereld verbaast me. Ze zien niet in dat deze president een rampzalige figuur is voor dit soort vraagstukken.
Waarschijnlijk zijn alle westerse NAVO-troepen in 2014 uit Afghanistan vertrokken. Dan staan de Amerikanen alleen in hun strijd tegen de Taliban.
Maar de Amerikanen kunnen Afghanistan niet in hun eentje aan. Daarom zoekt Obama naar een deal met de Taliban. Ze mochten al een kantoor openen in Qatar. Daar voeren de Amerikanen nu onderhandelingen met de Taliban.


Alle schuld
Maar moeten we alle schuld in de schoenen van president Obama schuiven? Nee. Het is aan het Afghaanse volk om als soeverein volk een keuze te maken. De Afghanen hebben de chronische neiging om hun eigen problemen in andermans schoenen te schuiven.
Niet de Denen of de Nederlanders, maar de Afghanen zelf moeten vechten voor hun vrijheid. Willen ze dat niet, dan moeten ze niet zeuren en onder de Taliban gaan leven.


Verslaafd
Vrijheid is niet gratis. De Afghanen zijn verslaafd geraakt aan buitenlandse machten die voor hun veiligheid, eten, drinken en onderdak zorgen.
Toch heeft de westerse wereld een probleem. De Talibanisering van Afghanistan kan zich naar de voormalige Aziatische republieken van de Sovjet-Unie voortzetten. Daartussen zit ook nog een aanzienlijk aantal Al-Qa’ida-strijders. En die laatsten zijn echt onze vijanden.
Afghanistan dreigt te mislukken. De Talibanisering dreigt te winnen. Dat is de trieste stand van zaken. Het is een moeilijke boodschap om aan Nederlandse ouders te vertellen die hun kinderen in Afghanistan hebben verloren.
(Elsevier, 3 februari 2012)

'Afghaans leger werkt samen met de Taliban'

Afghaanse politiemensen en militairen werken samen met de Taliban. Dat staat in een geheim rapport van de NAVO, waarover de BBC woensdag bericht.


Volgens het rapport groeit de invloed van de Taliban in regio's wanneer daar militairen van de NAVO-vredesmacht ISAF vertrekken. Afghaanse veiligheidstroepen leggen de Taliban vaak niets in de weg. In een aantal gevallen krijgen de Taliban de actieve steun van het Afghaanse leger en de politie, aldus het rapport.


Verder blijkt uit het document dat er vanuit de Afghaanse bevolking steun voor de Taliban blijft. ,,Vaak geven Afghaanse burgers de voorkeur aan de Taliban boven de regering. Doorgaans komt dat door corruptie binnen de regering.''


In het geheime NAVO-rapport is ook aandacht voor de steun van de Pakistaanse geheime dienst (ISI) aan de Taliban. De ISI zou de Taliban direct steunen en op de hoogte zijn van de verblijfplaats van belangrijke leiders van de opstandige beweging.


Het rapport is gebaseerd op 27.000 ondervragingen van onder meer 4000 opgepakte leden van de Taliban en het terreurnetwerk al-Qaeda.


(bron: ANP/RTL, 1 februari 2012)