Defensie kiest 'Reaper' als onbemand vliegtuig

Defensie verzamelt vanaf eind 2016 vanuit de lucht informatie met de MQ-9 Reaper. Dat heeft minister Jeanine Hennis-Plasschaert vandaag in een brief aan de Tweede Kamer geschreven.

De Reaper is een onbemand vliegtuig dat 24 uur per dag, vrijwel overal ter wereld, kan worden ingezet. Slechts een deel van het personeel hoeft in een inzetgebied aanwezig te zijn. Defensie koopt het onbemande vliegtuig van de plank. Eind 2017 is het systeem volledig bij de krijgsmacht ingestroomd.

MQ-9 Reaper (foto: Defensie(

Informatie verzamelen
Nederland heeft al de beschikking over kleinere onbemande systemen, zoals de Raven en de ScanEagle. In 2011 kondigde Defensie aan ook een Medium Altitude Long Endurance Unmanned Aerial Vehicle (MALE UAV) te willen kopen. De aanschaf van een systeem met 4 MALE-UAV toestellen en een daarbij behorende grondstation maakt deel uit van de strategische keuzes die de minister heeft gemaakt in de nota ‘In het belang van Nederland’.

Defensie zet de onbewapende Reaper in voor het verzamelen van informatie in uitzendgebieden. Commandanten kunnen met deze informatie operaties plannen en bijsturen. In eigen land gebruikt Defensie de onbemande systemen voor ondersteuning van de civiele autoriteiten, zoals hulp bij rampen of het opsporen van drugskwekerijen.

Samenwerking
De Reaper was het enige UAV-systeem dat aan de eisen van Defensie voldeed, zoals de duur van de vluchten van het toestel, de vliegsnelheid en de nauwkeurigheid waarmee het systeem waarneemt. Daarnaast moet de verzamelde informatie ononderbroken en vrijwel onmiddellijk (near real time) naar het grondstation kunnen worden gestuurd.

De komende jaren blijkt of er mogelijkheden bestaan voor samenwerking met industrie en kennisinstituten en op internationaal niveau op het gebied van opleiding, training, onderhoud en logistiek van onbemande systemen. In internationaal verband is hiervoor afgelopen dinsdag een startschot gegeven tijdens een bijeenkomst van ministers van Defensie van het Europese Defensie Agentschap (EDA). 7 lidstaten, waaronder Nederland, ondertekenden een Letter of Intent voor het uitwisselen van informatie en het in kaart brengen van de mogelijkheden voor samenwerking bij het gebruik van onbemande systemen.

Kamerbrief voorstudie project MALE UAV

(ministerie van Defensie, 21 november 2013)

'ScanEagle' nu ook in gebruik bij de Landmacht

Het onbemande toestel ScanEagle is vanaf vandaag ook in Nederland operationeel inzetbaar voor Defensie. Na een testperiode heeft de Defensie Materieelorganisatie het vliegtuigje kunnen overdragen aan de Koninklijke Landmacht. Het toestel maakte vandaag de eerste officiële vluchten bij Vliegveld Deelen.

De ScanEagle is een zogenoemd tactisch UAS (Unmanned Aerial System). Het onbemande vliegtuig vervangt de Sperwer die tot 2011 dienst deed. Het systeem is een belangrijke aanvulling op de mogelijkheden om informatie te verzamelen.

ScanEagle en katapult. foto: Defensie

Morderner
De nu operationeel inzetbare ScanEagle is moderner dan de versie die wordt ingezet voor de antipiraterijmissie voor de kust van Somalië. De nieuwe exemplaren verzenden informatie digitaal in plaats van analoog. In totaal worden 6 nieuwe ScanEagles aangeschaft.

Flexibiliteit
Onbemande vliegtuigen zijn sinds 1998 in gebruik binnen de krijgsmacht. Ze zijn in staat om videobeelden door te zenden naar militaire eenheden, die hierdoor sneller en beter kunnen reageren op veranderende situaties. Dit geeft ze vooral in een vijandige omgeving meer flexibiliteit en een voorsprong op de tegenstander.

Civiele autoriteiten
Behalve de inzet in militaire operaties zijn onbemande vliegtuigen ook een waardevolle aanvulling voor de civiele autoriteiten. Zo werden in het verleden regelmatig vliegtuigjes van het systeem Raven ingezet om toezicht te houden of om bij te dragen in strafrechtelijke onderzoeken zoals de opsporing van hennepplantages.

Onbewapend
De Nederlandse krijgsmacht heeft uitsluitend de beschikking over onbewapende onbemande vliegtuigen. In militaire operaties zijn ze succesvol ingezet in Afghanistan en bij de NAVO-antipiraterijmissie Ocean Shield.

(ministerie van Defensie, 26 juni 2013)

(Nota bene: de NOS meldt dat de ScanEagle voorlopig niet daadwerkelijk kan worden ingezet. Omdat het toestel een hoogte van ruim 4 kilometer kan bereiken kan het een gevaar vormen voor de burgerluchtvaart. Vreemd dat dit probleem niet is 'gedeconflicteerd' vóór de officiële presentatie aan de pers! HdV)

Peter ter Velde ‏@Peettv
Scan Eagle kan voorlopig nog niet in Nederland worden ingezet. Toestel vliegt daarvoor te hoog; luchtruim te druk.

Terrorist kan eenvoudig drones inzetten

„De technologie van onbemande vliegtuigjes is zo eenvoudig dat binnen vijf jaar een aanval met bijvoorbeeld een chemisch bommetje op een vol voetbalstadion tijdens de Champions League is te verwachten.”

Dat zei mr. dr. ir. L. Royakkers van de TU Eindhoven en de Nederlandse Defensie Academie donderdagmiddag in Nijmegen tijdens een conferentie over drones van het Centrum voor Internationaal Conflict-Analyse en Management (Cicam).

Volgens de universitair hoofddocent ethiek en techniek zijn er in Nederland al 50.000 onbemande vliegtuigjes (UAV’s) verkocht. MediaMarkt en Wehkamp verkopen civiele toestelletjes met twee camera’s voor 300 euro. Royakkers vreest dat drones van een paar duizend euro „hét strijdmiddel” van terroristen en etnische rebellen worden.

Parrot drone. Foto: Wehkamp

De inzet van drones neemt een hoge vlucht. Wereldwijd zijn er tussen 2004 en 2007 negen aanvallen met UAV’s geregistreerd. De Amerikanen voerden in 2010 al 110 aanvallen uit in Pakistan en ruim 1000 in Afghanistan. Sinds 2004 zijn in Pakistan zo’n 3000 slachtoffers gevallen bij droneaanvallen.

Volgens het International Institute for Strategic Studies (IISS) zijn er wereldwijd ruim 800 onbemande vliegtuigjes operationeel, exclusief de aantallen uit China, Turkije en Rusland. De geavanceerdheid van de dronetechnologie neemt snel toe. Sommige drones zijn bijvoorbeeld in staat beveiligde gebouwen binnen te vliegen en een usb-stick uit een computer te halen.

De Nederlandse krijgsmacht overweegt de aanschaf van vier middelgrote, onbemande verkennings- en aanvalsvliegtuigen. Deze Reapers* kunnen worden uitgerust met 1700 kilo aan bommen en raketten. De mogelijke aanschaf was voor het Cicam aanleiding de conferentie ”Dodelijke robots”, over de politieke, ethische en volkenrechtelijke aspecten van militaire drones, te beleggen.

Reaper in Afghanistan. Foto NLDA

Nederland moet een voortrekkersrol spelen bij de ethische discussie over de inzet van drones, aldus Royakkers. De universitair hoofddocent ethiek en techniek gaf echter toe dat juristen en ethici te laat zijn met een principiële bezinning. „We hebben het nakijken.”

Royakkers zei te hopen nog op tijd te zijn met een debat op de ontwikkeling van een nieuwe generatie, autonoom opererende drones, die zelfstandig kunnen beslissen over leven en dood. De ethicus waarschuwde dat de mens steeds meer naar de zijlijn verdwijnt bij de robotisering. „De mens moet echter altijd zelf blijven beslissen.”

Marinier 'lanceert' een Raven. Nederland heeft er 75.

Onderzoeker mr. Kees Homan van het Clingendael Instituut benadrukte ook dat de mens een rol moet blijven vervullen in de besluitvorming over inzet van drones. „Als elke menselijke tussenkomst is uitgebannen, ontstaat een gevaarlijke situatie.” De onderzoeker pleitte voor een verbod op autonoom opererende drones. Volgens Homan is de ontwikkeling van deze robots echter al te ver gevorderd.

Nederland moet investeren in hoogwaardige dronetechnologie om internationaal een bijdrage te kunnen leveren aan het debat over drones, betoogde oud-minister Hillen van Defensie. „Als Nederland blijft onderpresteren, kun we internationaal niet meer onze stem laten gelden. We moeten erbij zijn.” Volgens Hillen ontloopt Nederland steeds meer zijn internationale verantwoordelijkheid.\

ScanEagle en katapult op Hr. Ms. Rotterdam. Nederland heeft er zes stuks. Foto: Marine

De robotisering van de krijgsmacht noemt Hillen een „logische ontwikkeling.” De oud-minister verklaarde dat wapens op zich niet goed of fout zijn, maar dat de vraag is hoe deze worden gebruikt. Hillen bekritiseerde de Tweede Kamer, die in de discussie over drones niet verder kijkt dan de privacy.

Volgens prof. dr. Paul de Waart, emeritus hoogleraar international recht, biedt het huidige volkenrecht onvoldoende houvast voor de beoordeling van de rechtmatigheid van de inzet van dodelijke drones in de strijd tegen terroristen. „Het doelgericht doden van terroristen mag nooit een verkapte buitenrechtelijke, standrechtelijke of willekeurige executie opleveren”, aldus De Waart. „Doorslaggevend is of de terrorist een directe bedreiging vormt voor mensenlevens.”

(Reformatorisch Dagblad, 29 maart 2013)

* Een klein detail: de eerste 'echte' inzet van de Reaper vond door de VS plaats in Uruzgan, district Deh Rawod.

Gebruik van drones kan wel degelijk nut hebben

Critici verwarren taken hier met ervaring in Pakistan

Drones zijn als krijgsmiddel niet onethisch. Ze passen in een lange ontwikkeling van wapens op afstand, vinden Paul Ducheine en Frans Osinga.

Nieuwe technologieën veroorzaken nieuwe angsten en debatten. Dat gold voor de Zeppelin en de onderzeeër; het geldt nu ook voor cyber warfare en drones. Onlangs pleitten Wecke en Verkoren in deze krant voor een publiek debat over drones. Dit politieke en wetenschappelijke debat hierover moet inderdaad openbaar gevoerd worden, maar dan wel zuiver.

Het onderwerp is niet gebaat bij demagogie waarin ongewapende militaire bijstand aan de Nederlandse politie op één lijn geplaatst wordt met gewapende gevechtsacties. Zo wordt het gebruik van mini-drones (‘Ravens’) boven Nederland bekritiseerd vanwege angst voor aantasting van privacy en de vrees voor bewapening. Die Ravens leveren bijstand aan de politie voor observatie. Bewapening is niet aan de orde.

RAVEN

Qua privacy gelden regels zoals bij rechtshandhaving. Uiteraard speelt privacy een rol, maar de wetgever bepaalt de balans tussen veiligheid enerzijds en vrijheid/privacy anderzijds.

Critici als Wecke en Verkoren stellen vragen bij de inzet van bewapende drones boven Afghanistan, Pakistan en Jemen. Allereerst omdat tegenstanders zonder vorm van proces lijken te worden „omgebracht” waarvoor een rechtsbasis kennelijk ontbreekt. Bovendien is er blijkbaar sprake van excessieve nevenschade (collateral damage) inclusief burgerslachtoffers. Deze vorm van oorlogvoering zou niet ethisch zijn omdat de operators – risicoloos – buiten schot blijven en tegenstanders slechts abstracte symbolen op computerscherm vormen. De vijand als mens ‘verdwijnt’ door deze ‘playstation-mentaliteit’ waarmee ‘de-humanisering’ van oorlogvoering een feit is. Tot slot zouden drones niet effectief zijn en contraproductief werken doordat de lokale bevolking ze als terreur ervaart.

Scaneagle in Uruzgan (onbewapend)

Bovenstaande kritiek gaat deels mank. De inzet in Pakistan kan niet als sjabloon voor (toekomstige) Nederlandse inzet worden gezien. Mocht Nederland overwegen bewapende drones aan te schaffen, dan mag worden aangenomen dat de inzet een adequaat internationaal mandaat als grondslag heeft. Daarnaast moet de inzet zich voegen naar strikte rules of engagement en bijvoorbeeld oorlogsrecht. Hiervoor is de regering eindverantwoordelijk.

De krijgsgeschiedenis staat bol van technische middelen en methoden die gevaren voor eigen troepen beperken. Regering en volksvertegenwoordiging willen niet dat strijdkrachten onnodige risico’s lopen. Eén methode daarvoor is de afstand tot tegenstanders te vergroten zodat militairen zelf buiten schot blijven: zie de kruisboog en musket.

Drones passen in deze ontwikkeling. Ze zijn daarom niet minder ethisch dan artillerie of raketten. Dat ligt mogelijk anders bij toekomstige robotisering van drones die autonoom – zonder tussenkomst van een operator – tot een aanval overgaan. Dit is bij Nederlandse drones nog niet aan de orde. Een drone is daarom als middel niet onethisch, de inzet mogelijk wel (dat geldt trouwens voor alle wapens), maar dat zijn twee verschillende zaken.

Collateral damage – onbedoelde burgerslachtoffers of schade aan civiele objecten – duidt evenmin automatisch op onethisch gedrag of oorlogsmisdrijven. Het oorlogsrecht accepteert namelijk dat aanvallen nevenschade veroorzaken. Dat wordt, hoe tragisch ook, als onvermijdelijk gezien. Nevenschade die vooraf als buitensporig wordt ingeschat ten opzichte van het verwachte militaire voordeel, is disproportioneel en verboden. Hier gaat de kritiek regelmatig mank: vaak wordt met kennis achteraf of met een verkeerde voorstelling van ‘proportionaliteit’ op deze afweging teruggekeken. Belangrijker nog is dat collateral damage bij drones in veel gevallen juist beperkter is dan bij andere conventionele militaire operaties. Dat nevenschade ontstaat, is even spijtig als onweerlegbaar. Maar dat dit bij drones meer zou zijn, staat niet vast.

Het empirische bewijs van de-humanisering, van de playstation-mentaliteit onder de operators van bewapende drones moet nog geleverd worden. Het is zelfs goed voorstelbaar dat drones een positief effect hebben op – het per definitie brute proces van – oorlogvoering. Juist omdat de operators geen risico lopen, hebben zij meer tijd en gelegenheid om extra informatie te verzamelen over een doelwit, te wachten op een beter moment (of betere plaats) voor de aanval, of de aanval af te blazen.

Ten slotte zijn recente analyses over de effectiviteit van – bewapende en onbewapende – drones niet allemaal negatief. Zo is bekend dat ze nauwkeurige informatie opleveren, langdurig kunnen worden ingezet, subtiel en zo nodig precies te bewapenen zijn en in risicovolle omgevingen kunnen worden ontplooid.

De vraag om een publiek debat over drones is terecht. De bijdrage van Wecke en Verkoren (en anderen) gaat mank op kennis van het gevechtsveld en neigt naar stemmingmakerij. Het onderwerp is te complex om met oneliners te volstaan. Er staan grote belangen op het spel: mensenlevens, vrijheid en veiligheid. Daarover moet serieus te spreken zijn. Maar wel zuiver.

(Opiniepagina, NRC Handelsblad, 25 maart 2013)

Kamerbrief: Adviesaanvraag over gebruik drones

Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Datum 21 januari 2013
Betreft Uw verzoek inzake tijdspad en strekking onderzoek m.b.t. drones door de CAVV

Graag bied ik u, mede namens de minister van Defensie, hierbij de reactie aan op het verzoek van de vaste commissie voor Defensie van 20 december 2012 met kenmerk 2012Z22494/2012D48947 inzake tijdspad en strekking van het onderzoek m.b.t. drones door de CAVV.

De Minister van Buitenlandse Zaken
Frans Timmermans

Met verwijzing naar uw verzoek van 20 december 2012 met het kenmerk 2012Z22494/2012D48947, informeer ik u hierbij over de adviesaanvraag aan de Commissie van Advies inzake Volkenrechtelijke Vraagstukken (CAVV) zoals die op 5 januari jl. aan de voorzitter van de Commissie is gestuurd.

Aan de CAVV zijn de volgende vragen voorgelegd:

- Hoe beoordeelt u op basis van het volkenrecht (jus ad bellum, jus in bello*, mensenrechten) de rechtmatigheid van het gebruik van geweld met bewapende drones, mede in verband met het onderscheid tussen situaties binnen en buiten gewapend conflict?
- Hoe beziet u in dit verband de geografische en temporele afbakening van de toepasselijkheid van jus ad bellum en jus in bello?
- Welke rol speelt toestemming van de staat op wiens grondgebied deze drones worden ingezet bij de rechtmatigheidsbeoordeling, en aan welke vereisten moet deze toestemming voldoen?
- Welke voorwaarden kunnen op basis van het volkenrecht aan het gebruik van bewapende drones worden gesteld?
- Voldoet het huidige volkenrecht om het gebruik van bewapende drones te reguleren of is er behoefte aan aanvulling hierop?

Aan de CAVV is verzocht om vóór 1 augustus 2013 te rapporteren.

Naar aanleiding van de vraag van het lid Hachchi naar onze onderscheiden verantwoordelijkheden het volgende:

De minister van Buitenlandse Zaken heeft de primaire verantwoordelijkheid voor de naleving, uitleg en ontwikkeling van het internationale recht.

Vanzelfsprekend is de minister van Defensie mede verantwoordelijk als het juridische vraagstukken op het terrein van het oorlogsrecht betreft, zoals in het geval van bewapende drones.

(ministerie van Buitenlandse Zaken, 21 januari 2013)

* jus ad bellum: het recht om oorlog te voeren
   jus in bello:     het recht tijdens een oorlog (Geneefse Conventies e.d.)
Voor verdere toelichting zie o.a. http://nl.wikipedia.org/wiki/Humanitaire_interventie

Minister Hillen: bewapening aan te schaffen drone 'niet aan de orde'

Hierbij ontvangt u de antwoorden op de vragen van het lid Jasper van Dijk (SP) aan de minister van Defensie over onbemande vliegtuigen (drones). De vragen zijn ingezonden 2 april 2012 met kenmerk 2012Z06721


DE MINISTER VAN DEFENSIE
drs. J.S.J. Hillen

Antwoorden op de vragen van het lid Jasper van Dijk (SP) aan de minister van Defensie over onbemande vliegtuigen (drones) (ingezonden 2 april 2012 met kenmerk 2012Z06721).
1
Heeft u kennisgenomen van de uitzending over “drones” (onbemande vliegtuigen) van KRO Reporter International? 1)
Ja.

2
Heeft het Amerikaanse bedrijf General Atomics zich aangemeld bij de regering om mee te dingen naar de order voor vier UAV’s (unmanned aerial vehicle)? Zo ja, is er sprake van afspraken voor het inschakelen van de Nederlandse industrie?
3
Hebben andere bedrijven zich aangemeld om mee te dingen naar de order? Zo ja, welke en onder welke voorwaarden?
4
Klopt de bewering dat al een besluit is genomen om de Amerikaanse Reaper van General Atomics aan te schaffen? Zo ja, worden hiermee de Europese aanbestedingsregels genegeerd?
5
Deelt u de mening dat een ingebouwd preferentie voor de Reaper een open competitie onmogelijk maakt?

Momenteel is de keuze voor een product, bijvoorbeeld de Reaper, nog niet gemaakt. Evenmin zijn er afspraken gemaakt met de Nederlandse defensiegerelateerde industrie, General Atomics of andere bedrijven. Met de brief van 14 december 2011 (Kamerstuk 30806, nr. 10 ) is de Kamer geïnformeerd over de behoeftestellingsfase van het project Medium Altitude Long Endurance Unmanned Aerial Vehicle (MALE UAV). In deze brief is de Kamer gemeld dat in de voorstudiefase (B-fase) van het project in overeenstemming met het Defensie Materieel Proces (DMP) een openbare marktverkenning wordt uitgevoerd. De keuze voor een product en een leverancier wordt gemaakt in de verwervingsvoorbereidingsfase (D-fase). Over de resultaten van de verschillende fasen van het DMP, waaronder de verwervingsstrategie, zal ik de Tweede Kamer informeren.

6
Wordt in de Request for Information de mogelijkheid opengehouden om de drones te bewapenen? Wordt overwogen om op den duur bewapende drones in te zetten voor ‘targeted killing’, zoals de Amerikaanse regering doet en waarbij veel burgerdoden vallen? Zo ja, wat zijn de volkenrechtelijke gevolgen van deze inzet? 2)
8
Bent u bereid om de Kamer tijdig in te lichten over plannen om de drones te bewapenen?

Met de brief van 14 december jl. heb ik de Kamer gemeld dat de behoefte van Defensie betrekking heeft op een MALE UAV voor waarneming en inlichtingenvergaring (surveillance and reconnaissance). Bewapening is niet aan de orde.

7
Hoe oordeelt u over de in de uitzending geuite bezwaren tegen drones? Erkent u dat een steeds grotere inzet van robots en drones tot nieuwe (morele) bezwaren leidt, vanwege het afstandelijke karakter van deze wapens? Kunt u uw antwoord toelichten?

De inzet van onbemande en geautomatiseerde systemen is onderworpen aan dezelfde regels als de inzet van andere wapens en wapenplatforms. Dit betreft onder andere regels van het humanitair oorlogsrecht, bijvoorbeeld het beginsel dat onderscheid moet worden gemaakt tussen militaire doelen en burgerobjecten en het proportionaliteitsbeginsel.

Mijn opvatting over het project MALE UAV, een intensivering uit de beleidsbrief ‘Defensie na de kredietcrisis’ van 8 april 2011 (Kamerstuk 32 733, nr. 1), is niet veranderd. Defensie verwerft de MALE UAV omwille van de verbetering van de operationele inzetbaarheid van de krijgsmacht en de versterking van de inlichtingenketen. Hierbij staan gevalideerde inlichtingen, een effectieve inzet, veiligheid en zelfbescherming centraal. De MALE UAV kan 24 uur per dag overal ter wereld worden ingezet, voor uiteenlopende missies. Hierbij is ook te denken aan humanitaire hulpverlening bij rampen, het in kaart brengen van vluchtelingenstromen, terrorismebestrijding en antipiraterij (brief van 14 december 2011).

1) Uitzending KRO reporter vrijdag 30 maart 2012
2) Our immoral drone war Mar 16, 2012 By Umar Farooq
http://www.salon.com/2012/03/16/americas_immoral_drone_war/

(ministerie van Defensie, 1 mei 2012)

Kijktip: drones

Ze zijn het favoriete wapen van President Obama,  onbemande vliegtuigen met Hellfire-raketten en geleide bommen. In Afghanistan, Libië en Pakistan worden ze gebruikt om terroristen en vijandelijke strijders op te sporen en te doden. Ook Nederland gaat nieuwe drones, onbemande op afstand bestuurde vliegtuigen, aanschaffen want ze zijn goedkoop en de levens van piloten worden gespaard. Maar in Amerika is steeds meer kritiek op de inzet ervan. Staan we aan de vooravond van een nieuwe wapenwedloop? De reportage die de makers van  KRO Reporter International hierover maakten is op vrijdag 30 maart 2012 om 21.20 uur op Nederland 2 te zien.

(bron: KRO, Reporter International)

Zie ook het meest recente Kamerstuk over aanschaf van MALE UAV's.

ScanEagle UAV: tijdelijke vervanging voor de Sperwer

Naast de noodzakelijke bezuinigingen doet Defensie ook de nodige investeringen om goed voorbereid te blijven op toekomstige inzet. Zo werd onlangs het contract ondertekend voor de aanschaf van twee ScanEagle-systemen. Vanaf eind dit jaar zijn deze tactische systemen, die elk bestaan uit drie onbemande vliegtuigjes, operationeel inzetbaar. Jos Wolse, namens DMO* projectleider aanschaf ScanEagle, legt uit.

1 Wat is de ScanEagle voor systeem?
“De ScanEagle is een systeem dat onder meer bestaat uit een grondstation en drie unmanned aerial vehicles (UAV’s, red.); onbemande vliegtuigjes, die van afstand bestuurd worden. Twee met een daglichtcamera en één met een nachtzichtcamera. De toestellen zenden de filmbeelden direct door naar het grondstation, waar ze geanalyseerd kunnen worden. Van oorsprong werd de ScanEagle commercieel ingezet in de tonijnvisserij om grote scholen vissen op te sporen op zee. Het Amerikaanse leger zag het vervolgens als ideaal middel om een groot gebied langere tijd te kunnen bekijken. Toen is de ScanEagle militair verder doorontwikkeld om inlichtingen te vergaren vanuit de lucht.”

Australische ScanEagle, Uruzgan 

2 Waarom is de ScanEagle aangeschaft?
“Sinds afgelopen juli blijft de Sperwer aan de grond. Om toch inlichtingen vanuit de lucht te kunnen vergaren, is de ScanEagle aangeschaft als tijdelijke opvolger. Deze wordt van de plank gekocht en kent daardoor hoogstwaarschijnlijk geen kinderziektes meer. Daarnaast heeft het systeem zich internationaal bewezen met meer dan vijfhonderdduizend vlieguren.”

3 Waarom is het een tijdelijke opvolger? 
“Uit marktonderzoek blijkt dat binnen enkele jaren nieuwere tactische UAV-systemen op de markt komen die beter aansluiten op de wensen van Defensie. Om die tijd te overbruggen is gekozen voor een tijdelijke opvolger in de vorm van de ScanEagle. Dit systeem voldoet dus niet volledig aan de uiteindelijke wensen van Defensie. Zo moet bij de ScanEagle voor de vlucht bepaald worden of een UAV wordt ingezet met een camera voor dag- of voor nachtzicht. Niet handig wanneer het nodig is om te vliegen bij het vallen van de avond. Het uiteindelijke systeem moet een camera kunnen meenemen met een lens voor daglicht én infrarood en eventueel ook andere sensoren inzetten, zoals radar. Dat is operationeel veel praktischer.”

4 Wat zijn verschillen tussen de ScanEagle en andere UAV’s die Defensie al gebruikt?
“Die verschillen tussen de UAV’s zitten ’m vooral in het gewicht, vliegduur en soort sensor. De Raven weegt twee kilogram, wordt met de hand gelanceerd, maar blijft maar zo’n anderhalf uur in de lucht. Voor de Sperwer, die zo’n 330 kilogram woog, was een hele lanceerinstallatie nodig. Maar deze had wel een extreem goede lens en kon vier uur vliegen. De ScanEagle weegt twintig kilo en kan twaalf uur of langer in de lucht blijven. Daarmee vult de ScanEagle de behoefte in die we nodig hadden.”

5 Wie gaat de ScanEagle bedienen?
“Personeel van 107 Aerial Systems Battery van het Joint ISTAR-commando is de eenheid die ermee aan de slag gaat. Eerder bedienden zij de Sperwer. De eerste mensen van 107 volgen nu opleidingen om er dit najaar mee aan de slag te gaan voor Nederlandse operationele inzet.”

tekst kap Corné Dalebout

(Defensiekrant, 16 februari 2012)

*DMO= Defensie Materieel Organisatie

NAVO koopt vijf Global Hawk drones

De NAVO is het eens geworden over de aankoop van vijf zogeheten drones. De onbemande vliegtuigen maken het mogelijk om op grote hoogte te zien wat er op de grond gebeurt, meldde NAVO-topman Anders Fogh Rasmussen vrijdag.

,,Onze recente acties in Libië toonden hoe belangrijk deze capaciteit is'', zei Rasmussen na beraad met Defensieministers van de 28 NAVO-landen. Tot dusver leverden de Verenigde Staten de meeste drones voor de luchtacties.

De aankoop van de Global Hawk-drones van Northrop Grumman wordt betaald door 13 lidstaten. Nederland doet niet mee. De operationele kosten worden wel gedeeld door de 28 NAVO-landen. 

(Bron: RTL, 3 februari 2012)